Szara 8 - kościół, którego nie ma...

Kościół pod wezwaniem Świętego Sakramentu.

Gdy w roku 1906  działający w ramach Kościoła rzymskokatolickiego Mariawici* zostali wyłączeni ze wspólnoty, zapadła decyzja o utworzeniu warszawskiej parafii tego wyznania. 

W grudniu 1906 wierni roku zwrócili się do Przełożonego Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów o wyznaczenie duchownego dla Warszawy. Decyzja zapadła błyskawicznie – mariawickim duchownym został Szczepan Żebrowski, który do Warszawy przybył w Boże Narodzenie.

W roku 1907 otwarto trzy kaplice tego wyznania – przy ulicy Inżynierskiej 5, przy ulicy Czerniakowskiej 96 i przy ulicy Leszno 138.

Paweł Maliński - warszawiak z Czech.

Gdy król Stanisław August Poniatowski opuścił Warszawę, pracownie artystyczne, objętego jego mecenatem, zostały zamknięte. 

Jeszcze dwie damy i ruszamy....

Po 17 stycznia 1945 roku niemal natychmiast do zrujnowanego miasta zaczęli powracać jego mieszkańcy. Błyskawicznie również rozpoczęto spontaniczną odbudowę.

Uruchomienie komunikacji stało się priorytetowym celem w zrujnowanej stolicy.

Po mieście, niemałym przecież, trzeba było przemieszczać się na dłuższe dystanse ale i tu znalazła zastosowanie pomysłowość i przedsiębiorczość.

Bracka 25 – Dom Towarowy Braci Jabłkowskich

 

Do stworzenia dzisiejszego wpisu skłonił mnie dialog ze znajomym, nota bene, Warszawiakiem od urodzenia, któremu podczas "przemarszu" przez Śródmieście, przy okazji wskazywałem różne interesujące obiekty.

Na pytanie, czy wie coś o Domu Braci Jabłkowskich, odrzekł:

- Oczywiście ! To taki duży sklep działający przed wojną, który przetrwał do dzisiaj.

Rzeczywiście – duży.
-----

Puławska 97 - Instytut Moralnej Poprawy Dzieci

Instytut Moralnie Zaniedbanych Dzieci był pierwszą placówką wychowawczą w Warszawie. Założony przez Fryderyka hrabiego Skarbka, przy wsparciu finansowym osób prywatnych oraz administracji państwowej, rozpoczął działalność 1 października 1830 roku.

W związku z wydarzeniami związanymi z Powstaniem Listopadowym już w marcu 1831 roku, z powodu braku funduszy, instytucja faktycznie przestała działać.

Mimo wszystko inicjatywa nie upadła i w roku 1834 nastąpiła reaktywacja działalności. I tym razem wsparcia udzieliła administracja oraz osoby prywatne.

Nieudane polowanie "Zośki".

Gdyby to „polowanie” udało się myśliwym, byłaby to najbardziej spektakularna akcja polskiego podziemia.

Na początku roku 1944 wywiad Armii Krajowej zdobył informację o odbywających się w okolicach Mińska Mazowieckiego polowaniach, w których uczestniczą najważniejsi przedstawiciele władz niemieckich w dystrykcie warszawskim z gubernatorem Fischerem na czele.

Ponieważ droga powrotna do Warszawy wiodła poprzez lasy, zorganizowanie pułapki było logiczna konsekwencją pozyskanej informacji. Tym bardziej, że sprawnie przeprowadzona akcja znacznie skróciłaby listę osób, wyrokiem sądu Polskiego Państwa Podziemnego, przeznaczonych do likwidacji.

Sułkowicka 3 - "Czerwona Willa" / Willa Friedbergów

Willa powstała w drugiej połowie lat dwudziestych ubiegłego wieku dla rodziny Friedbergów. Mieszkał w niej Michał Friedberg, dyrektor szpitali w getcie, działacz społeczny, przyjaźnił się z Januszem Korczakiem, finansowo wspierając jego działalność.

Jego pamięć uczczono w roku 2003, wmurowując tablicę, która... błyskawicznie zniknęła. Prawdopodobnie padła łupem lokalnych "biznesmenów" zajmujących się odzyskiwaniem surowców wtórnych.